Αντιπαράθεση με ιδεολογικό “άρωμα” και δημοσιογραφική ειρωνεία – Τι λένε Documento και Εφημερίδα των Συντακτών για την «πατρότητα» της αποκάλυψης
Όλα ξεκίνησαν όταν ο Κώστας Βαξεβάνης, εκδότης του Documento, κατηγόρησε την Εφημερίδα των Συντακτών ότι αντέγραψε και «ανακύκλωσε» ρεπορτάζ του σχετικά με το σκάνδαλο στον ΟΠΕΚΕΠΕ, προβάλλοντάς το ως δική της αποκλειστικότητα στο πρωτοσέλιδό της.
Η ΕφΣυν, αν και επέλεξε να μην τραβήξει στα άκρα την κόντρα, δεν έμεινε σιωπηλή. Απάντησε υπενθυμίζοντας τη διαχρονική της στήριξη στο Documento σε περιόδους έντονης πολιτικής πίεσης, ενώ υποστήριξε ότι το δικό της ρεπορτάζ περιλάμβανε επιπλέον στοιχεία τα οποία το Documento είτε δεν είχε εντοπίσει είτε δεν δημοσιοποίησε.
Η παλιά καλή «μάχη» για την πατρότητα μιας αποκάλυψης
Ο Κώστας Βαξεβάνης, από την πλευρά του, επιμένει ότι το Documento έκανε την ουσιαστική δημοσιογραφική δουλειά και κατηγορεί την ΕφΣυν για “επιφανειακή αξιοποίηση” του ήδη δημοσιευμένου υλικού. Το επιχείρημα είναι απλό: “το κάναμε πρώτοι – οι άλλοι απλώς έβαλαν το όνομά τους από πάνω”.
Πρόκειται για μια κλασική διαμάχη που συχνά απαντάται στον δημοσιογραφικό χώρο: ποιος “έσκαψε” πρώτος, ποιος “πήρε” το θέμα και ποιος τελικά το “εκμεταλλεύτηκε” καλύτερα.
Η κοινή βάση και το ειρωνικό déjà vu
Το παράδοξο είναι πως και τα δύο μέσα απευθύνονται στο ίδιο ιδεολογικό ακροατήριο, μοιράζονται έναν αντισυστημικό χαρακτήρα και συχνά προβάλλονται ως ανεξάρτητες φωνές ενάντια στο κατεστημένο. Και όμως, βρέθηκαν σε δημόσια αντιπαράθεση με χαρακτηριστικά εσωτερικής σύγκρουσης – μια εικόνα που σίγουρα δεν κολακεύει κανέναν.
Η ΕφΣυν σε φάση κρίσης – Η μάχη για το κοινό εντείνεται
Η συγκυρία δεν είναι τυχαία. Η Εφημερίδα των Συντακτών περνά μια δύσκολη περίοδο οικονομικά, οργανωτικά και εμπορικά. Κάποιοι εκτιμούν ότι η φθορά αυτή προσφέρει «παράθυρο ευκαιρίας» για ανταγωνιστές που διεκδικούν το ίδιο κοινό.
Όποιος όμως πιστεύει ότι θα ανέβει κόβοντας πόδια από τον διπλανό του, ίσως υποτιμά την κρίση του αναγνώστη, ο οποίος σπανίως εκτιμά τα “συντροφικά μαχαιρώματα”, όσο καλά και αν σερβίρονται.
Το συμπέρασμα: Σημασία δεν έχει ποιος πρώτος είπε κάτι – αλλά ποιος συνεχίζει να το λέει με συνέπεια
Μέσα από αυτή την εσωτερική διαμάχη, το ερώτημα παραμένει: ποιος παράγει σταθερά έγκυρο ρεπορτάζ με ουσία – και ποιος απλώς διεκδικεί τίτλους με στόχο την αναγνωσιμότητα.
Στο τέλος της ημέρας, το κοινό κρατά αυτόν που συνεχίζει να “φέρνει ειδήσεις που μετρούν” – όχι αυτόν που απλώς φωνάζει ότι τις είχε πρώτος.
