Οι δηλώσεις στο συνέδριο της Morgan Stanley, οι κλειστές ευρωπαϊκές πόρτες και τα σενάρια επαγγελματικής διεξόδου μετά το Μαξίμου
Γράφει η Αίθρα Χόφμαν
Η πρόσφατη ομιλία του Κυριάκου Μητσοτάκη σε συνέδριο της Morgan Stanley ανέδειξε με σαφήνεια ότι ο ίδιος επεξεργάζεται ενεργά το μέλλον του μετά την αποχώρησή του από το Μέγαρο Μαξίμου, στέλνοντας πολλαπλά μηνύματα για την προσωπική του πορεία εκτός πολιτικής. Οι αναφορές του στο «μετά» της πρωθυπουργικής θητείας δεν πέρασαν απαρατήρητες, καθώς αποκάλυψαν μια συστηματική αναζήτηση επαγγελματικής διεξόδου, σε μια περίοδο όπου οι διεθνείς ισορροπίες για τον ίδιο μοιάζουν δυσμενείς.
Κλειστές οι Βρυξέλλες και βαρίδια από σκάνδαλα
Τα σενάρια ευρωπαϊκής αξιοποίησης του Κυριάκου Μητσοτάκη φαίνεται να έχουν οριστικά εξανεμιστεί, καθώς το αποτύπωμα της διακυβέρνησής του συνοδεύεται από σκάνδαλα και υποθέσεις που βρίσκονται στο μικροσκόπιο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Παράλληλα, η έντονη αντίδραση που προκλήθηκε σε Γαλλία και Γερμανία για την υπόθεση των τηλεφωνικών υποκλοπών, με επίκεντρο το Μέγαρο Μαξίμου, λειτούργησε αποτρεπτικά για οποιαδήποτε σοβαρή συζήτηση περί ανάληψης κορυφαίου ευρωπαϊκού ρόλου.
Δεν πέρασε απαρατήρητο ότι οι ευρωπαϊκές ελίτ προσανατολίστηκαν τελικά σε άλλες επιλογές, επιλέγοντας διαφορετικά πρόσωπα για θέσεις ευθύνης, την ώρα που ο ίδιος ο πρωθυπουργός και ο στενός πυρήνας του Μεγάρου Μαξίμου επέλεξαν τη σιωπή, αποφεύγοντας οποιαδήποτε δημόσια στήριξη.
Αμερικανική διέξοδος και πολιτική τοξικότητα
Με τις ευρωπαϊκές προοπτικές περιορισμένες, το ενδιαφέρον του Κυριάκου Μητσοτάκη φαίνεται να μετατοπίζεται στις Ηνωμένες Πολιτείες, αναζητώντας επαγγελματική αποκατάσταση μετά την πολιτική. Το αμερικανικό σύστημα, άλλωστε, διατηρεί παράδοση αξιοποίησης πρώην πολιτικών σε οργανισμούς, εταιρείες και think tanks, ακόμη και όταν αυτοί έχουν φθαρεί πολιτικά στις χώρες τους.
Ωστόσο, το σημερινό κέντρο εξουσίας στην Ουάσινγκτον τον αντιμετωπίζει με επιφυλακτικότητα, καθώς είναι καταγεγραμμένος ως πολιτικός που στήριξε ανοιχτά το προηγούμενο καθεστώς εξουσίας στις ΗΠΑ, το οποίο βρίσκεται πλέον υπό σφοδρή κριτική. Παρά τις ενεργειακές συμφωνίες και τις διεθνείς επαφές, η εικόνα του παραμένει επιβαρυμένη.
Σύμμαχοι, ρήγματα και δύσκολες επαναπροσεγγίσεις
Στην προσπάθεια αυτή, ο Κυριάκος Μητσοτάκης στηρίζεται σε παλαιά δίκτυα εξουσίας, πρόσωπα που συνδέθηκαν με προηγούμενες περιόδους διακυβέρνησης και ενισχύθηκαν πολιτικά και επαγγελματικά την τελευταία πενταετία. Παράλληλα, επιχειρεί να αποκαταστήσει ή να ενισχύσει σχέσεις με κρίσιμα πρόσωπα του ελληνοαμερικανικού χώρου.
Η περίπτωση της νέας Αμερικανίδας πρέσβη στην Ελλάδα δεν θεωρείται δεδομένη, καθώς η θεσμική της αναφορά φτάνει απευθείας στο ανώτατο επίπεδο της αμερικανικής εξουσίας. Αντίστοιχα, οι σχέσεις με τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής παραμένουν εύθραυστες, παρά τις πρόσφατες προσπάθειες προσέγγισης, μετά από μια περίοδο έντονης υπονόμευσης.
Τράπεζες, επενδύσεις και γνώριμο πεδίο
Ο τραπεζικός και επενδυτικός τομέας φαίνεται να αποτελεί τον βασικό προσανατολισμό για την επόμενη επαγγελματική κίνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη. Η επιλογή αυτή δεν είναι τυχαία, καθώς συνδέεται με την προπολιτική του διαδρομή, αλλά και με τις στοχευμένες επαφές που διατηρεί ως πρωθυπουργός με εκπροσώπους ξένων, κυρίως αμερικανικών, εταιρειών.
Η παρουσία του σε διεθνή οικονομικά συνέδρια, όπως αυτό της Morgan Stanley, ερμηνεύεται ως προσπάθεια τοποθέτησης σε ένα περιβάλλον πιθανών μελλοντικών εργοδοτών, σε μια χρονική συγκυρία όπου η πολιτική του φθορά στο εσωτερικό και η διεθνής επιφύλαξη περιορίζουν τις επιλογές του.
Το συμπέρασμα που προκύπτει είναι σαφές: ο Κυριάκος Μητσοτάκης προετοιμάζει ενεργά την προσωπική του μετάβαση εκτός πολιτικής, σε ένα διεθνές περιβάλλον όμως πολύ λιγότερο φιλόξενο απ’ ό,τι θα επιθυμούσε.
