Διαβάστε το άρθρο του δημοσιογράφου Γιώργου Λακόπουλου που δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα iediseis.gr, που στηρίζει Τσίπρα και Δένδια:
Μετά τις εκλογές του 2019 στον ΣΥΡΙΖΑ απέφυγαν να συζητήσουν για τα αίτια της ήττας.
Άλλοι δεν ήθελαν να τους πάρει η μπάλα- ανάμεσά τους και ο Τσίπρας– και πίστευαν «μια χαρά μεγάλο κόμμα είμαστε, μην τα σκαλίζουμε…»
Αφού δεν έγινε οργανωμένη συζήτηση, δεν υπήρξε και απόφαση, για τη συνέχεια.
ADVERTISING
Διατυπωθήκαν απλώς ευχολόγια γύρω από λέξεις που αποδείχθηκαν κενές περιεχομένου: ανανέωση, διεύρυνση, μετεξέλιξη. Άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε.
Η παλαιά κομματική γραφειοκρατία έβαλε φρουρές στις πόρτες των κομματικών οργανώσεων.
Κανείς δεν περνούσε χωρίς facecontrol- για να μην αραιώσει η αριστερή υφή κόμματος.
Δηλαδή, να μην χάσουν τα αξιώματα όσοι τα είχαν από την περίοδο του 3%.
Ακόμη και όταν ο Τσίπρας έγραψε μόνος του 111.000 νέα μέλη, πάλι οι πόρτες έμειναν κλειστές.
Οι νέοι ήταν… ολίγον μέλη. Ψήφισαν για τον πρόεδρο, αλλά δεν τους επιτράπηκε να ψηφίσουν και για τα κομματικά όργανα.
Το ιερατείο της Κουμουνδούρου παρέμεινε ανέπαφο- και συνέχισε να οργανώσει την ενδοκομματική δραστηριότητα με όρους επικράτησής του.
Κάπως έτσι ο ΣΥΡΙΖΑ, παρά την εκλογική ήττα του, έμενε με την ίδια ηγετική ομάδα.
Η ισορροπιστική διστακτικότητα που έδειξε ο Τσίπρας -κατά την ανάθεση αξιωμάτων στο κόμμα και στη Βουλή- ήταν αντίστοιχη με την παλινδρόμηση στο θέμα του Πολάκη.
Έτσι στη μαρκίζα έμειναν οι ίδιες φίρμες και όταν πλησίασαν οι εκλογές εμφανίσθηκαν ως δυνάμει υπουργοί, ανάλογα με το κομματικό τους οφίτσιο, σε περίπτωση που θα σχημάτιζε κυβέρνηση ο Τσίπρας.
Για τους κεντροαριστερούς ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ η απουσία νέας κυβερνώσας ομάδας ήταν λόγος αποστάσεων.
Οι Συριζαίοι τις ενίσχυσαν. Η απομάκρυνση ψηφοφόρων με προέλευση από το ΠΑΣΟΚ άφηνε πίσω τους αντίστοιχους υποψήφιους.
Πράγματι οι «πασοκογενείς» – Τζουμάκας, Ραγκούσης, Ξενογιαννακοπούλου, Σπίρτζης, Τόλκας– έμειναν εκτός Βουλής, αφού απείχαν όσοι θα τους ψήφιζαν.
Έτσι όμως, τον Μάιο, δεν έχασαν ψήφους μόνο οι πρώην Πασόκοι, αλλά και ο ΣΥΡΙΖΑ. Και τον Ιούνιο η ψήφος στον Τσίπρα έπεφτε με το ζόρι, χωρίς επιλογή βουλευτή.
Ανάμεσα στις κομματικές φιγούρες που σχολιάσθηκαν για την επιμονή τους να βρεθούν στην προεκλογική εμπροσθοφυλακή ήταν και ο Νίκος Παππάς.
Ο Τσίπρας αποδέχθηκε ότι δεν είχε τη γενναιότητα να τον διευκολύνει, αποσυρόμενος μετά την καταδίκη του .
Αδρανής υπουργός Ψηφιακής πολιτικής, κακός προϊστάμενος της ΕΡΤ, συνομιλητής του Καλογρίτσα -και ενός άλλου χειρότερου- για φιλικό κανάλι, με λεφτά που ζητούσε από τον Μαρινάκη, ζητούσε από τον Μιωνή να μεσολαβήσει τον Παπασταύρου «για να δώσει τη Μαρέβα» και από τους ψηφοφόρους να «ταπώσουν» το Ειδικό Δικαστήριο για πάρτη του.
Τώρα είναι κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος και ίσως υποψήφιος πρόεδρος.
Κυρίως είναι η προσωποποίηση της πορείας του ΣΥΡΙΖΑ προς την κατάρρευση…
