Την απόφασή της να κατεβεί ως υποψήφια ευρωβουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία σχολίασε η Ελεονώρα Μελέτη, αναφέροντας ότι η ίδια θα προτιμούσε να κάνει αυτό το βήμα λίγο αργότερα, ωστόσο, σκέφτηκε να ακούσει τον Κυριάκο Μητσοτάκη ο οποίος στη συνάντησή τους τη συμβούλεψε να «αρπάζει τις ευκαιρίες τη στιγμή που της δίνονται».
Συγκεκριμένα, η Μελέτη βρέθηκε καλεσμένη της Άννας Δρούζα στην εκπομπή «Όσα δε λέμε» του OPEN, η δημοσιογράφος μίλησε, επίσης, για την οικονομική καταστροφή που είχε υποστεί με την τραπεζική κρίση στην Κύπρο πριν κάποια χρόνια, αποκαλύπτοντας ότι μέσα σε ένα βράδυ έχασε το 60% των δεδουλευμένων της.
Η οικονομική καταστροφή της Μελέτη
«Είχα καταστραφεί οικονομικά στην Κύπρο, έπαθα μία πολύ μεγάλη ζημιά όπως είχε πάθει και πολύς άλλος κόσμος τότε. Είχα τα χρήματά μου φορολογημένα, δηλωμένα, καθαρά από εδώ εκεί, γιατί φοβόμουν το εδώ… και απλά την πάτησα. Θυμάμαι ότι ξύπνησα ένα πρωί και μέσα σε ένα βράδυ το 60% των δεδουλευμένων μου είχε χαθεί. Κι όμως δεν ήμουν ράκος. Ήμουν πληγωμένη βαθιά, βιασμένη σχεδόν αλλά πιστεύω ότι υπάρχουν και χειρότερα από αυτό» τόνισε.
«Εκείνη τη στιγμή δεν μέτρησα τι είχα χάσει αλλά τι είχε μείνει. Και τι είχε μείνει; Είχα την οικογένειά μου, είχα την υγεία μου και τη δουλειά μου. Είπα: πάμε να τα ξανακάνουμε από την αρχή. Το θυμάμαι χαρακτηριστικά, ήταν Καθαρά Δευτέρα. Καβάλησα τη σανίδα μου 11 η ώρα το πρωί και βγήκα από το νερό 5 παρά τέταρτο το απόγευμα. Αλλά πραγματικά ξύπνησα το άλλο πρωί και είπα: πάμε να τα ξανακάνουμε όλα από την αρχή. Και δεν το ξανασυζήτησα».
Θεός και εκκλησία
Όσον αφορά στον Θεό και τη θρησκεία, η Ελεωνόρα Μελέτη υποστήριξε ότι πιστεύει, ωστόσο, μετά από ένα θλιβερό γεγονός το οποίο και περιέγραψε, η πίστη της κλονίστηκε.
«Πιστεύω στον Θεό. Δεν ξέρω πως θα το βαφτίσω αυτό που πιστεύω. Έχω περάσει μια φάση που ήμουν πάρα πολύ ταγμένη στη θρησκεία. Πήγαινα στην εκκλησία συνέχεια, προσευχόμουν… Κάποια στιγμή κλωνίστηκε η πίστη μου, γιατί έγινε κάτι σημαντικό. Ήμουν στον Πρωινό Καφέ και χτύπησε το τηλέφωνο. Ήταν μια μητέρα που ήθελε να μου μιλήσει. Τότε ήμουν 27 χρονών, δεν καταλάβαινα γιατί ήθελε να μου μιλήσει μια μητέρα. Ήθελα να δεχτώ το τηλεφώνημα. Ήταν η μητέρα του Χαραλάμπη, μου είπε ότι ήταν 15 ετών και πάλευε με τον καρκίνο από 7 μηνών και θέλει να με γνωρίσει γιατί είμαι αυτή που του κρατάω συντροφιά… Πήγα στο νοσοκομείο να τον δω και έφυγα από εκεί μέσα διαλυμένη. Συνέχιζα να τον επισκέπτομαι για αρκετά μεγάλο διάστημα, μέχρι που ένα πρωί με πήραν τηλέφωνο και μου είπαν ότι ο Χαραλάμπης πέθανε. Και σκέφτηκα “ποιος Θεός το θέλει αυτό για τα παιδάκια μέσα στα νοσοκομεία”. Εκεί ένιωσα κάτι μέσα μου να σπάει. Μίλησα με ένα κάρο ανθρώπους και οι απαντήσεις δεν με κάλυπταν» είπε χωρίς να μπορεί να συγκρατήσει τα δάκρυά της.
