Του Γιώργου Λακόπουλου
Τρεις ευκαιρίες είχε η Φώφη Γεννηματά να ξεκαθαρίσει στο Κινάλ την κατάσταση με τον Ανδρέα Λοβέρδο προτού ο ίδιος και όσοι τον στηρίζουν την κάνουν περισσότερο τοξική.
Κυρίως πριν μπει μπροστά το σχέδιο διάλυσης του κόμματος του από τον Μητσοτάκη- όπως έκανε με το Ποτάμι.
Η μία ήταν όταν ο Λοβέρδος ετέθη υπο εισαγγελική έρευνα στο σκάνδαλο Νοβάρτις, η οποία σε ό,τι τον αφορά έληξε με την ποινική δίωξή του για δωροδοκία.
Σε κάθε σοβαρό κόμμα θα είχε τεθεί σε διαθεσιμότητα μέχρι να αποσαφηνισθούν οι κατηγορίες. Η Φώφη τον κράτησε κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο, προκαλώντας το δημόσιο αίσθημα.
Η δεύτερη ήταν όταν σε ένα απολογητικό βιβλίο που έβγαλε ανέφερε ότι πίσω από την πλάτη της ειχε συνεργασίες με τον Θ. Πλεύρη και τον Άδωνι Γεωργιάδη του οποίου είναι αυτοκόλλητος, σε βαθμό που πολλοί στο Κινάλ ντρέπονται που είναι στο ίδιο κόμμα μαζί του.
Η μόνη της αντίδραση ήταν να τον καταργήσει από εκπρόσωπό της στη Βουλή.
Δεν ίδρωσε το αυτί του και κατέθεσε υποψηφιότητα για αρχηγός, στην οποία ξεχειλίζει το θράσος για την ιστορία και τα σύμβολα του ΠΑΣΟΚ.
Τώρα η επικεφαλής του Κινάλ είχε μια τρίτη ευκαιρία και την έχασε κι αυτή.
Η απόφαση του Λοβέρδου να μην ακολουθήσει την απόφασή της για καταψήφιση του νομοσχέδιου Τσιάρα-Μητσοτάκη για τη συνεπιμέλεια- το οποίο η ίδια κατήγγειλε από το βήμα της Βουλής-, αντί να κοστίσει στον «αντάρτη» κοστίζει στην ίδια και στο κόμμα της.
Υπό τον τρόμο που της προκάλεσε η εντύπωση ότι ο Λοβέρδος φραξιόνιζε με άλλους 3-4 υπέρ του Μητσοτάκη, αντί να πάει στη Βουλή και να καταψηφίσει τον ακολουθήσε στην… αποχή.
Πιο απλά της επέβαλε την επιλογή του, κόντρα στη δική της.
Υπάρχουν πολλοί τρόποι να καταστραφεί ένας επικεφαλής κόμματος. Ο χειρότερος είναι να δείχνει ο ίδιος ότι έχει έλλειμα ηγετικότητας.
Η Γεννηματά το έκανε σε ζωντανή μετάδοση και καταστρέφει όχι μόνο τον εαυτό της, αλλά και το κόμμα της.
Κανείς στο κόμμα της δεν θα έβαζε τη γάτα του να κλάψει, αν τον έθετε εκτός Κ.Ο.. Έτσι κι αλλιώς εκτός είναι. Περισσότερο ανήκει στο Μητσοτακέικο και στη διαπλοκή.
Αφού υποτάχθηκε η εκλεγμένη πρόεδρος, θα είναι άξια της τύχης που η ίδια επιφυλάσσει στον εαυτό της.
