Το Κίεβο παραδέχεται το πλήγμα στο ρωσικό δεξαμενόπλοιο νοτιοδυτικά της Κρήτης – Η Αθήνα παραχωρεί γη και ύδωρ στον Ζελένσκι, επιτρέποντας πολεμικές επιχειρήσεις στην «καρδιά» της Μεσογείου χωρίς να ανοίξει ρουθούνι
Η είδηση έσκασε σαν βόμβα αλλά το Μαξίμου προσπαθεί να τη θάψει: Ουκρανικό drone μεγάλου βεληνεκούς εξαπέλυσε επίθεση και έπληξε εμπορικό πλοίο (δεξαμενόπλοιο) του ρωσικού «σκιώδους στόλου» ενώ αυτό έπλεε νοτιοδυτικά της Κρήτης. Η τοποθεσία του πλήγματος δεν είναι απλώς «διεθνή ύδατα»· είναι η περιοχή όπου η Ελλάδα έχει την αποκλειστική ευθύνη για Έρευνα και Διάσωση (SAR). Το γεγονός ότι ένα πολεμικό μέσο διέσχισε τον εθνικό εναέριο χώρο ή εκτοξεύθηκε από σκάφος που αλωνίζει ανενόχλητο στις ελληνικές θάλασσες, αποτελεί τον ορισμό της εθνικής ταπείνωσης. Η Ουκρανία μετέφερε το μέτωπο του πολέμου στην «αυλή» μας, γνωρίζοντας προφανώς ότι η ελληνική κυβέρνηση έχει αφήσει τις πύλες ορθάνοιχτες σε κάθε είδους «σύμμαχο» που θέλει να παίξει πολεμικά παιχνίδια δίπλα στα νησιά μας.
Διπλωματική αφωνία: Για το ΥΠΕΞ ήταν απλώς… Παρασκευή
Ενώ οποιοδήποτε κυρίαρχο κράτος θα είχε καλέσει τον πρέσβη της Ουκρανίας για εξηγήσεις και θα είχε προχωρήσει σε σκληρό διάβημα για την παραβίαση της ασφάλειας στη ζώνη ευθύνης του, το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών επέλεξε τη σιωπή των αμνών. Για τον Γιώργο Γεραπετρίτη και το επιτελείο του, η Παρασκευή φαίνεται πως ήταν ημέρα ανάπαυσης. Καμία καταδίκη για την επίθεση που θέτει σε κίνδυνο την παγκόσμια ναυσιπλοΐα, καμία αναφορά στην παραβίαση της ελληνικής αρμοδιότητας. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, εγκλωβισμένη στην πολιτική του «δεδομένου» και του «πρόθυμου», επιτρέπει στο Κίεβο να χρησιμοποιεί την Ελλάδα ως ορμητήριο ή πεδίο βολής, αδιαφορώντας για τις συνέπειες που μπορεί να έχει αυτή η ανοχή σε περίπτωση ρωσικών αντιποίνων στην ίδια περιοχή.
Κίνδυνος-θάνατος για τη ναυτιλία και την περιβαλλοντική ασφάλεια
Η επίθεση αυτή δεν είναι μόνο διπλωματικό σκάνδαλο, είναι και βόμβα στα θεμέλια της ναυτιλίας μας. Η επιλογή, επίσης, του Κιέβου να χτυπήσει δεξαμενόπλοιο σε μια περιοχή τόσο κρίσιμη για το εμπόριο, θα μπορούσε να προκαλέσει μια ανυπολόγιστη περιβαλλοντική καταστροφή στις ακτές της Κρήτης. Η κυβέρνηση, αντί να προστατεύει τον τουρισμό και το περιβάλλον της χώρας, γίνεται συνένοχος σε έναν «σκιώδη πόλεμο» που διεξάγεται με όρους πειρατείας. Η αδράνεια του Μητσοτάκη μετατρέπει τη Μεσόγειο σε «γκρίζα ζώνη», όπου όποιος θέλει σηκώνει drones και χτυπάει στόχους, υπονομεύοντας το κύρος της χώρας ως πυλώνα σταθερότητας. Η Ελλάδα του 2026 δεν είναι πλέον κυρίαρχη δύναμη, αλλά ένας παθητικός θεατής που δέχεται πλήγματα στην ίδια του την επικράτεια, την ώρα που το ΥΠΕΞ ασχολείται με δημόσιες σχέσεις και επικοινωνιακά πυροτεχνήματα.
