Η Πυθία αποκαλύπτει
Το σχέδιο είναι ξεκάθαρο, όσο κι αν κάποιοι κάνουν πως δεν το βλέπουν: Ο Αλέξης Τσίπρας έχει πάρει αποστάσεις από τον ΣΥΡΙΖΑ και ετοιμάζει τη δική του πολιτική επιστροφή, περιμένοντας… την κατάρρευση. Στημένο το σενάριο, μελετημένο μέχρι τελευταίας λέξης. Το παίζει ουδέτερος, αλλά το μάτι του είναι στραμμένο αποκλειστικά στην επόμενη ημέρα της Αριστεράς — χωρίς τον ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς τον Φάμελλο, χωρίς βαρίδια.
Οι δημοσκοπήσεις είναι καταπέλτης. Ο ΣΥΡΙΖΑ φυλλορροεί, η Νέα Αριστερά δεν τραβάει ούτε με γερανό και το μόνο που κρατά ακόμη όρθιο τον Τσίπρα είναι η θεωρία του «ώριμου φρούτου». Περιμένει πότε θα πέσει το φρούτο — δηλαδή ο ΣΥΡΙΖΑ — για να το μαζέψει και να φτιάξει το δικό του «καθαρό» πολιτικό σχήμα. Όχι τώρα όμως. Όχι πριν τις εκλογές. Ξέρει πως αν κινηθεί νωρίτερα, θα τον πουν αποστάτη. Θα του φορτώσουν τη διάλυση και δεν θα έχει με ποιον να πάει και ποιον να αφήσει.
Στο μεταξύ, στην Κουμουνδούρου… βράζουν. Οι σύντροφοί του είναι στα κάγκελα. Του χρεώνουν ότι έχει εξαφανιστεί, ότι δεν στήριξε ούτε τον Φάμελλο, ούτε το κόμμα όταν καιγόταν. Και τώρα, ετοιμάζεται να εμφανιστεί ξανά δημόσια, με δήθεν ουδέτερη στάση.
Στις 10 Ιουνίου θα μιλήσει στη Διεθνή Διάσκεψη του Ινστιτούτου του — γιατί όλα πρέπει να φέρουν την υπογραφή του. Θα μιλήσει για γεωπολιτική, για κεντροαριστερά, για συνεργασίες, με προσεκτικές αιχμές προς την επικαιρότητα. Και δύο μέρες μετά, στις 12 Ιουνίου, θα δώσει το παρών στο Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ. Όχι για να μιλήσει. Για να ακούσει. Για να μετρήσει αντιδράσεις. Για να στείλει μήνυμα: «Είμαι εδώ, αλλά δεν είμαι μαζί σας».
Η απουσία δημόσιας τοποθέτησης όμως θα του γυρίσει μπούμερανγκ. Η σιωπή του, σε μια τέτοια στιγμή, θα φανεί ως δειλία. Ως απόδειξη πως δεν νοιάζεται για το κόμμα που τον ανέδειξε.
Το συμπέρασμα είναι αμείλικτο: Ο Τσίπρας δεν έχει τελειώσει με την πολιτική. Αντιθέτως, προετοιμάζει την επιστροφή του από άλλο δρόμο. Θέλει να εμφανιστεί ως ο αναγεννητής της Αριστεράς, ο μόνος που μπορεί να μαζέψει τα κομμάτια. Αλλά πρώτα πρέπει να πέσουν όλα. Να ισοπεδωθούν. Και μετά, να χτίσει το δικό του οικοδόμημα πάνω στα ερείπια του ΣΥΡΙΖΑ.
Οι εξελίξεις δεν αργούν. Οι κάλπες πλησιάζουν. Και το πολιτικό παιχνίδι μυρίζει μπαρούτι.
