Παρίσι, Βελιγράδι, Βουδαπέστη: Οι προορισμοί του ευρωπαϊκού ταξιδιού του Κινέζου προέδρου Σι Τζιπίνγκ έχουν επιλεγεί προσεκτικά. Πέντε χρόνια έχουν περάσει από το τελευταίο ταξίδι. Ίσως αυτός είναι και ο λόγος που η επιστροφή του Κινέζου πρόεδρου Σι Τζιπίνγκ στην Ευρώπη έχει ιδιαίτερο νόημα.
Μια επιστροφή που συνέπεσε με την 60ή επέτειο από τη σύναψη διπλωματικών σχέσεων με τη Γαλλία από τον Σαρλ ντε Γκωλ το 1964. Τότε ο ντε Γκωλ στόχευε στη διατήρηση μιας πολιτικής «ίσων αποστάσεων» από την Ουάσιγκτον και τα κομμουνιστικά καθεστώτα,κατά τη διάρκεια του πολέμου του Βιετνάμ.
Σήμερα, η Κίνα θα ήθελε η ΕΕ να διαφοροποιήσει τις θέσεις της από αυτές των ΗΠΑ. Αλλά στο Ουκρανικό, ο Μακρόν τοποθετείται πιο σκληρά από τον Μπάιντεν, με πιο επιθετική στάση από την αμερικανική, χωρίς καν να αποκλείει την αποστολή στρατευμάτων.
Αποτροπή εμπορικού πολέμου
Ο Σι έφτασε στο Παρίσι για συνομιλίες με τον Γάλλο Πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν,αλλά και την Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, που τον επισκέφτηκαν στο Πεκίνο πέρυσι τον Απρίλιο: τα θέματα θα είναι αφενός ο πόλεμος στην Ουκρανία και η κινεζική υποστήριξη στους Ρώσους. Κυρίως όμως, οι εμπορικές σχέσεις του Πεκίνου με τη Γηραιά Ήπειρο.
Αν και δύσκολα ο Σι θα λάβει παραχωρήσεις στα μεγάλα γεωπολιτικά ζητήματα, θα μπορούσε να προκύψει μια πιο καλοπροαίρετη στάση σε εμπορικά ζητήματα. Για την «αποφυγή ενός εμπορικού πολέμου», σύμφωνα με τους Financial Times.
Άλλωστε,κατά την επίσκεψή του στην Κίνα πέρυσι,ο Μακρόν, συνοδευόμενος από μια μεγάλη αντιπροσωπεία επιχειρήσεων, «επέστρεψε με έναν αριθμό σημαντικών συμφωνιών στους τομείς της πυρηνικής ενέργειας, της αεροπορίας και της γεωργίας» όπως γράφει η South China Morning Post του Χονγκ Κονγκ.
Αλλά, ο Γάλλος ζητά προστατευτικούς δασμούς από την ΕΕ για τα κινεζικά ηλεκτρικά αυτοκίνητα και εμπόδια στις εισαγωγές φωτοβολταικών συστημάτων που κατασκευάζονται στην Κίνα.
Από αυτή την άποψη, ο Μακρόν εμφανίζεται πιο σκληρός από τον γερμανό καγκελάριο Όλαφ Σολτς, που επισκέφθηκε το Πεκίνο στα μέσα Απριλίου.
Ο βαθύτερος λόγος είναι ότι η γαλλική εξαγωγική βιομηχανία έχει λιγότερα να φοβηθεί από τη γερμανική, εάν η Κίνα αποκλείσει την εσωτερική της αγορά. Τον Ιανουάριο, το Πεκίνο απείλησε να σταματήσει τις εισαγωγές γαλλικού κονιάκ όπως το Rémy Martin. Αλλά αυτό είναι πολύ λιγότερο σημαντικό από οποιαδήποτε μέτρα κατά των γερμανικών «προϊόντων» όπως της Volkswagen ή της Mercedes.
Ο Μακρόν είναι λοιπόν πολύ πιο φιλικός προς την Κίνα από τον Σολτς. Αλλωστε, ο Γερμανός καγκελάριος φέρεται να απέρριψε μια γαλλική πρόταση να παρευρεθεί στην επίσκεψη του Σι στη Γαλλία.
Σαμπάνια και αστραφτεροί πολυέλαιοι
«Η ρέουσα σαμπάνια και οι αστραφτεροί πολυέλαιοι του παλατιού των Ηλυσίων δεν θα μπορέσουν να επισκιάσουν πάντως την κραυγαλέα αλήθεια ότι οι καιροί έχουν αλλάξει», σχολιάζει το Politico.
Όταν ο Μακρόν πήγε στην Κίνα έκανε μεγάλα ανοίγματα σε εμπορικό επίπεδο, καθώς και σε αυτό της ασιατικής εξωτερικής πολιτικής. Έκανε δηλώσεις, τις οποίες στη συνέχεια χρειάστηκε να διαψεύσει, σύμφωνα με τις οποίες η Γαλλία δεν θα κινητοποιηθεί σε περίπτωση επίθεσης του Πεκίνου στην Ταϊβάν. Όμως άλλο είναι το ασιατικό σενάριο και άλλο το ευρωπαϊκό, όπου παίζει το ρόλο του γερακιού σε σχέση με τη Ρωσία.
«Το κλίμα σήμερα είναι «πολύ πιο σκοτεινό» από ό,τι κατά τη διάρκεια της κρατικής επίσκεψης του Εμανουέλ Μακρόν στην Κίνα.«Εκείνη την εποχή, οι Κινέζοι φοιτητές φώναξαν «Σ’ αγαπώ Μακρόν» και οι δύο ηγέτες έμοιαζαν να θέλουν να ξεκινήσουν μια νέα σχέση».
Τώρα όμως, ο Μακρόν όχι μόνο ενστερνίστηκε πιο ανοιχτά την ανάγκη να επιβληθεί απέναντι στην εμπορική πολιτική της Κίνας για την ευρωπαϊκή βιομηχανία, αλλά είναι ο πλέον ισχυρός υποστηρικτής του αγώνα της Ουκρανίας ενάντια στη Ρωσία – και μια από τις πιο σκληρές φωνές της ΕΕ για τον πόλεμο του Πούτιν.
Βουδαπέστη και Βελιγράδι
Σε κάθε περίπτωση, ο ηγέτης της ασιατικής υπερδύναμης «θα βρεθεί αντιμέτωπος με δύσκολες συζητήσεις στη Γαλλία προτού λάβει θερμότερη υποδοχή στη Σερβία και την Ουγγαρία», αναλύουν επίσης οι Financial Times.
Οι επισκέψεις στον Σέρβο πρόεδρο Αλεξάνταρ Βούτσιτς και τον Ούγγρο πρωθυπουργό Βίκτορ Όρμπαν, ωστόσο, μπορούν να εξηγηθούν από τις στενές σχέσεις που έχει η Κίνα με αυτές τις χώρες. Η Σερβία είναι ένας σημαντικός κόμβος του Δρόμου του Μεταξιού, με το μεγάλο σιδηροδρομικό έργο Βελιγραδίου-Βουδαπέστης, με το οποίο η Κίνα θέλει να ενισχύσει την παρουσία της στην Ευρώπη.
Στην Ουγγαρία ο Σι θέλει να δείξει την εκτίμησή του για τις φιλοκινεζικές θέσεις του πρωθυπουργού Βίκτορ Ορμπαν με ένα εργοστάσιο συναρμολόγησης ηλεκτρικών αυτοκινήτων.
Σε κάθε περίπτωση, ο Κινέζος πρόεδρος μεταβαίνοντας σε Σερβία και Ουγγαρία, θέλει να εξισορροπηθεί η επίσκεψή του ανάμεσα σε μια χώρα -ευθυγραμμισμένη με την Ουκρανία εναντίον της Ρωσίας (Γαλλία) και σε δύο κράτη που παραμένουν πιο κοντά στη Μόσχα.
