Διαβάστε το κείμενο που δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα imerodromos.gr του Νίκου Μπογιόπουλου:
Δεν είχαμε καμία πρόθεση (ούτε διάθεση η αλήθεια είναι) να ασχοληθούμε με όλο αυτό που συμβαίνει με την προσωπική ζωή του (δηλωμένου) ναζί Κωνσταντίνου Πλεύρη.
Παρεμπιπτόντως, να υπενθυμίσουμε ότι στην κυβέρνηση υπάρχει ένας υπουργός, ο οποίος ήταν και διαφημιστής βιβλίου του (δηλωμένου) ναζί Κωνσταντίνου Πλεύρη. Λέμε για τον αγαπημένο υπουργό του Μητσοτάκη, τον Άδ. Γεωργιάδη.
Ας επανέλθουμε όμως στην «είδηση» πως ο Πλεύρης (ο Κωνσταντίνος) παντρεύτηκε την «εκλεκτή της καρδιάς του». Ισχύει ή δεν ισχύει η «είδηση», εμάς δεν μας ενδιαφέρει καθόλου. Γράφουμε, όμως, για τον εξής λόγο:
Για όλο αυτό που γίνεται εβδομάδες τώρα στα πρωινάδικα, στα μεσημαριανάδικα και όχι μόνο, δηλαδή στην παρουσίαση της εκδοχής του «γλυκούλη» (κι έτσι χαρακτηρίστηκε) Πλεύρη, ο οποίος κάνει δημόσιες εμφανίσεις και δηλώσεις με την «εκλεκτή της καρδιάς του».
Θέλουμε δεν θέλουμε, λόγω των αναπαραγωγών σε ιστοσελίδες του φλέγοντος αυτού ζητήματος, διαπιστώνουμε ότι οι κάμερες τους ακολουθούν και «ζητιανεύουν» μια δήλωση για το ειδύλλιο. Οι καλοί παρουσιαστές και «ρεπόρτερς», βεβαίως, διαχωρίζουν τη θέση τους από τις (ναζιστικές) θέσεις του «γλυκούλη» (δηλωμένου) ναζί Πλεύρη. Λένε όμως (οι παρουσιαστές και οι «ρεπόρτερς») ότι εδώ έχουμε ένα άλλο πρόσωπο του Πλεύρη που «αξίζει» δημοσιότητας από τις εκπομπές κοινωνικού σχολιασμού (ας τις πούμε έτσι).
Και κάτι ακόμα: Οι άνθρωποι κάνουν «ρεπορτάζ» και προσπαθούν να δούνε ποια η στάση του υιού Πλευρη (του βουλευτή της ΝΔ και πρώην υπουργού του Μητσοτάκη) για το θέμα. Ο ίδιος, πάντως, ο Θάνος Πλεύρης φαίνεται να μην αρνείται τη δημοσιότητα γύρω από το ζήτημα. Σήμερα, μάλιστα, προχώρησε και σε μια ανάρτηση όπου έγραψε «Αμαρτίαι πατέρων παιδεύουσι τέκνα».
Αυτά, με λίγα λόγια, για τις χαρές και τα προβλήματα των Πλεύρηδων, ως προς τα στοιχεία του «ρεπορτάζ».
Και τώρα η ουσία: Ο,τι συμβαίνει με τη δημόσια προβολή του δηλωμένου ναζί Πλεύρη δεν είναι ούτε μόνο αστείο, ούτε μόνο γελοίο. Ενα «ωραιότατο» – πλην ατυχέστατο – ξεπλυματάκι είναι, τελικά.
