Του Δημήτρη Χρήστου / Από το facebook
Στο κυριακάτικο άρθρο του στην ΑΥΓΗ ο Θανάσης Καρτερός σε μια παράγραφο σημείωσε: «Τα σοβαρά κόμματα και οι σοβαρές ηγεσίες κρίνονται με βάση τους στόχους που θέτουν. Και στόχος του ΣΥΡΙΖΑ δεν ήταν να αντέξει. Ήταν η μεγάλη ανατροπή, που θεωρήθηκε (!) σχεδόν σίγουρη. Ήταν να μπει μπροστά από το ποσοστό το 2. Να προσεγγίσει το κόμμα τουλάχιστον το ποσοστό και τις ψήφους του 2023. Τίποτε από αυτά ούτε καν άγγιξε. Κι έτσι μας προέκυψε το «αντέξαμε». Ξαφνικά (!) και βολικά φούσκωσαν οι αντικειμενικές δυσκολίες. Ανιχνεύτηκαν μέσα στο γκρίζο του αποτελέσματος και κάποιες πιο φωτεινές ενδείξεις. Άρα όλα καλά και… to be continued».
Θα ήθελα να τον ρωτήσω από πού και ποιους η ανατροπή θεωρήθηκε σίγουρη, αλλά δεν έχει νόημα. Νου και ηλικία έχει. Απλά θα του θυμίσω ότι στις εκλογές του 1981 το ΚΚΕ είχε σύνθημα «ΚΚΕ αλλαγή δεύτερη κατανομή». Όπου για να μπεις στην δεύτερη κατανομή του εκλογικού συστήματος, έπρεπε να περάσεις το 17%. Και σε εκείνες τις εκλογές το ΚΚΕ έφτασε στο 11% για την ακρίβεια 10,93%.
Ελπίζω να θυμάται τις εκτιμήσεις της Κ.Ε. για το αποτέλεσμα καθότι αναπληρωματικό μέλος του Πολιτικού Γραφείου. Και το κύριο ήταν, πως το σύνθημα για 17% ήταν σωστό διότι αύξησε τη συσπείρωση και έτσι το κόμμα άντεξε στην πόλωση και για πρώτη φορά έφτασε σε διψήφιο ποσοστό. Και τότε η αποχή ήταν περιορισμένη και η ψήφος υποχρεωτική. Δεν είναι όμως θέμα μνήμης. Είναι θέμα προθέσεων…
