Η πρόωρη στήριξη επιχειρηματικών κέντρων δημιουργεί σκιά γύρω από τον νέο ρόλο του στο Eurogroup
Η ΠΥΘΙΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ
Η εκλογή του Κυριάκου Πιερρακάκη στο Eurogroup δεν προκάλεσε μόνο κυβερνητικό ενθουσιασμό. Στα επιχειρηματικά κέντρα εξουσίας, εκεί όπου παραδοσιακά χαράσσονται οι ισορροπίες της επόμενης ημέρας, καταγράφεται μια εντυπωσιακή στροφή: οι ισχυροί παράγοντες της οικονομίας δείχνουν να «επενδύουν» ήδη πάνω του ως διάδοχη λύση μετά το 2028.
Η εικόνα είναι σαφής: μεγάλοι όμιλοι, τραπεζικά δίκτυα και πρόσωπα με ισχυρή επιρροή στις ευρωπαϊκές αγορές βλέπουν στον Πιερρακάκη τον άνθρωπο που μπορεί να υπηρετήσει τη δική τους αντίληψη για την πολιτική σταθερότητα. Το αφήγημα που καλλιεργούν –αθόρυβα αλλά επίμονα– μιλά για έναν τεχνοκράτη που «κατανοούν», που «δουλεύεται» εύκολα σε διεθνή φόρα και που, σε αντίθεση με άλλους δελφίνους, δεν φέρει κομματικό βάρος ή αυτόνομη πολιτική ατζέντα.
Η ηλικία του, το διεθνές του προφίλ και η δυνατότητα να αποκτήσει άμεση πρόσβαση σε ευρωπαϊκές δομές μέσα από το Eurogroup, χρησιμοποιούνται ήδη ως επιχειρήματα για να παρουσιαστεί ως ο «επόμενος» — αλλά όχι απαραίτητα από την κοινωνία· από τα κέντρα που παραδοσιακά ορίζουν το παιχνίδι.
Το γεγονός ότι αυτή η συζήτηση ανοίγει τόσο νωρίς δεν λειτουργεί υπέρ του. Αντιθέτως, δημιουργεί σκιά εξάρτησης και αφήνει την εντύπωση ότι κάποιοι προσπαθούν να προκαθορίσουν την πολιτική διαδοχή, πριν ακόμη ανοίξει θεσμικά η συζήτηση.
Στελέχη της ΝΔ παρακολουθούν με αμηχανία αυτή τη στοίχιση ισχύος. Και αρκετοί επισημαίνουν ότι, όταν η διαπλοκή βιάζεται να ορίσει τον επόμενο πρωθυπουργό, σπάνια το κάνει χωρίς να ζητήσει ανταλλάγματα.
