Και το πρότυπο ενός σπουδαίου αθλητή
Από το harddog-sport
Ο Στέφανος Τσιτσιπάς διέκοψε τη συνεργασία με τον πατέρα-προπονητή για να εξακολουθήσει την πορεία του με τον πατέρα-συμπαραστάτη που «θα συνεχίσει να ταξιδεύει μαζί μου και να είναι εκεί για να με υποστηρίζει και να παρέχει βοήθεια εκτός του γηπέδου, όπως πάντα το ήθελα».
Η ανακοίνωσή του με τη μετάνοια για την εκτός ορίων φραστική επίθεση στον πατέρα του έχει συναίσθημα, ευγένεια, αλλά και μικρόψυχη απόδοση ευθυνών στο πατρικό κοουτσάρισμα: «Σε εκείνη τη στιγμή της απογοήτευσης, υπήρξαν πολλά λάθη και σφάλματα από την πλευρά του προπονητή και πατέρα μου. Ως εσωστρεφής, τείνω να κρατάω τα συναισθήματά μου και να τα συσσωρεύω μέχρι να φτάσω σε ένα σημείο έκρηξης» γράφει αποσείοντας ένα μέρος της ευθύνης –πράγμα καθόλου ευγενικό για τον γεννήτορα… Και παρακάτω νέα ευθεία κατηγορία: «Όταν νιώθω ότι δεν με σέβονται, με κρίνουν ή με επιτίθενται συναισθηματικά, τείνω να χάνω τον έλεγχο αυτού που βγαίνει από το στόμα μου, κάτι που έρχεται σε αντίθεση με τις αξίες μου ως ανθρώπου».
Στην ανακοίνωση υπάρχουν συγγνώμες και αναγνωρίσεις για απαράδεκτη συμπεριφορά, συνοδευόμενες από φιλοσοφικές εκτιμήσεις («η σοφία έρχεται μέσα από την κατανόηση των ορίων μας και την αναγνώριση των λαθών μας») και αναφορά στη «σκοτεινή πλευρά του εαυτού του», αλλά όλα αυτά δεν αναιρούν τις αλγεινές εντυπώσεις που προκάλεσε η αχαρακτήριστη αντίδρασή του. Και δεν ήταν η πρώτη, όχι μόνο κατά του πατέρα του αλλά σε βάρος της μητέρας του –έστω και μικρότερης ένστασης.
Σημασία για τον πολύ κόσμο δεν έχουν οι «οικογενειακές υποθέσεις» της φαμίλιας Τσιτσιπά. Σημασία έχει ότι ο Στέφανος είναι το σπουδαίο αστέρι-πρότυπο για τα παιδιά και τους νέους. Και το αρνητικό κομμάτι τού πρότυπου εγκυμονεί κινδύνους για ανάλογες συμπεριφορές από μιμητές θαυμαστές που θέλουν να γίνουν Τσιτσιπάδες, στο τένις ή ισότιμοι σε άλλους χώρους.
