Για ατέλειωτες ώρες χθες, μέχρι και μετά τα μεσάνυχτα, οι τηλεοπτικές κάμερες όλων των καναλιών, οι φωτογράφοι και οι δημοσιογράφοι όλων των ΜΜΕ, ακόμη και οι πολίτες που ανεβάζουν φωτογραφίες, βίντεο και μαρτυρίες στις σελίδες κοινωνικής δικτύωσης, κατέγραφαν ακόμη μία τεράστια καταστροφή δάσους, φυσικού περιβάλλοντος, περιουσιών.
Ελάχιστα χιλιόμετρα από το κέντρο της Αθήνας και από τις ποικίλες έδρες του επιτελικού κράτους της κυβέρνησης Μητσοτάκη, άνθρωποι κινδύνευσαν, εγκλωβίστηκαν σε μέγκενη φωτιάς και αποπνικτικών καπνών, αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις γειτονιές και τα σπίτια τους.
Ναι, είναι ακραίες οι συνθήκες του παρατεταμένου καύσωνα, που έχει μετατρέψει σε φρύγανα δάση, άλση, πευκώνες. Ναι, η κλιματική αλλαγή είναι ο υπ’ αριθμόν 1 ύποπτος αυτών των ακραίων συνθηκών. Αλλά όχι, δεν φταίει η κλιματική αλλαγή για την ακραία ανικανότητα της κυβέρνησης να θέσει έγκαιρα υπό έλεγχο μια φωτιά στην πρωτεύουσα της χώρας, κοντά στον αστικό ιστό και όχι σε απάτητες κορφές και δύσβατα φαράγγια.
Δεν φταίει ο καύσωνας για την ακραία αδεξιότητα μιας πολιτικής ηγεσίας που, ενώ έχει στα χέρια της όλα τα διαθέσιμα μέσα εδώ, στην Αττική, στο επιχειρησιακό κέντρο του κρατικού μηχανισμού, σπαταλά και σκορπά τις πολύτιμες δυνάμεις του σε απουσία σχεδιασμού και σε επικοινωνιακά σόου.
Η εικόνα μιας κυβέρνησης, ενός υπουργού, ενός υφυπουργού, που το μόνο που έχουν να πουν έπειτα από οκτώ ώρες καταστροφικής και ανεμπόδιστης επέλασης της φωτιάς στη Βαρυμπόμπη κυρίως, αλλά και στις άλλες δοκιμαζόμενες περιοχές της χώρας, είναι πως όλα τα έκαναν άψογα, είναι εξοργιστική, αλλά κυρίως είναι θλιβερή. Οπως και η κοινωνική αναλγησία ενός άλλου υπουργού που μπροστά στο επερχόμενο εφιαλτικό κύμα ανατίμησης του ρεύματος, το μόνο που έχει να συστήσει στους πολίτες είναι να ψάξουν… φτηνότερα πακέτα.
Αυτή η έλλειψη επίγνωσης, η αλαζονεία και η αυτοπεποίθηση που εκπέμπουν η κυβέρνηση και τα στελέχη της πως, ό,τι κι αν συμβεί, όση ζημιά κι αν προκαλέσουν, όση καταστροφή κι αν επιτρέψουν να εξελιχθεί στο πέρασμα μιας φωτιάς, μιας πλημμύρας, ενός ισχυρού χιονιά ή ενός πρωτοφανούς καύσωνα, θα τα καλύψουν με μια επιδέξια επικοινωνιακή πιρουέτα, είναι τρομακτικές και συνάμα επικίνδυνες.
Οι πυρκαγιές είναι επικίνδυνες, οι καύσωνες είναι επικίνδυνοι, οι χιονιάδες, η κλιματική κρίση, η πανδημία, είναι όλα επικίνδυνα. Αλλά εξίσου επικίνδυνη είναι η κοινωνική αναισθησία μιας κυβέρνησης που ενδιαφέρεται αποκλειστικά για την εικόνα της.
