Υιοθετώντας την πιο σκληρή ακροδεξιά ατζέντα, η κ. Καρυστιανού θέτει υπό αμφισβήτηση το αυτοδιάθετο του γυναικείου σώματος – Η επίκληση στη «δημόσια διαβούλευση» και τα «δικαιώματα του εμβρύου» που θυμίζουν σκοτεινές εποχές
Σε μια τοποθέτηση που προκαλεί πραγματικό πολιτικό σεισμό και αποκαλύπτει το βαθιά συντηρητικό και ακροδεξιό υπόβαθρο του κινήματός της, η Μαρία Καρυστιανού, μιλώντας το πρωί της Δευτέρας 19 Ιανουαρίου 2026 στο OPEN, έβαλε στο στόχαστρο το δικαίωμα των γυναικών στην άμβλωση. Με μια ρητορική που παραπέμπει ευθέως στις πιο αντιδραστικές θρησκευτικές οργανώσεις των ΗΠΑ και της Ευρώπης, η κ. Καρυστιανού αμφισβήτησε το κεκτημένο δικαίωμα της αυτοδιάθεσης, βαφτίζοντάς το «ηθικό ζήτημα» που πρέπει να τεθεί σε… δημόσια διαβούλευση.
Η «καμουφλαρισμένη» επίθεση στα δικαιώματα της γυναίκας
Η κ. Καρυστιανού, αν και ξεκίνησε λέγοντας πως σέβεται την ελεύθερη βούληση, έσπευσε αμέσως μετά να «ακυρώσει» την προσωπική ελευθερία, προτάσσοντας τα «δικαιώματα του εμβρύου». Η δήλωσή της είναι κόλαφος για τις κατακτήσεις του γυναικείου κινήματος:
«Μια γυναίκα μπορεί να αποφασίσει βεβαίως για το σώμα της, όμως στην περίπτωση των αμβλώσεων υπάρχει ένα άλλο ηθικό θέμα που είναι πολύ σημαντικό για μένα… Από τη στιγμή που χτυπάει η καρδιά είναι μια ζωή που έχει δημιουργηθεί».
Η χρήση της ιδιότητάς της ως παιδιάτρου για να προσδώσει «επιστημονικό» μανδύα σε μια καθαρά ιδεολογική και οπισθοδρομική θέση, προκαλεί αλγεινή εντύπωση. Η αναφορά της σε «έμβρυα που επιβιώνουν στις μονάδες» αποτελεί το κλασικό επιχείρημα της σκληρής χριστιανικής δεξιάς που επιδιώκει την ποινικοποίηση της άμβλωσης.
Η «Διαβούλευση» ως εργαλείο της Ακροδεξιάς
Το πιο επικίνδυνο σημείο της συνέντευξης ήταν η πρότασή της να αποφασίσει η κοινωνία μέσω διαβούλευσης για το αν θα παραμείνουν νόμιμες οι αμβλώσεις. Πρόκειται για μια ευθεία επίθεση στα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα, τα οποία σε ένα κράτος δικαίου δεν τίθενται ποτέ σε ψηφοφορία της πλειοψηφίας.
Η κ. Καρυστιανού, αρνούμενη την ταμπέλα της Δεξιάς ή της Αριστεράς, αποδεικνύει στην πράξη ότι το «Οξυγόνο» που υπόσχεται είναι ο αποπνικτικός αέρας του σκοταδισμού. Η ταύτισή της με τις θέσεις της «Νίκης» και των παραθρησκευτικών οργανώσεων είναι πλέον ολοκληρωτική. Όταν ένας πολιτικός αρχηγός ζητά να συζητήσουμε από την αρχή αν μια γυναίκα έχει δικαίωμα στο σώμα της, τότε δεν μιλάμε για «κράτος δικαίου», αλλά για την επιβολή μιας θεοκρατικής ατζέντας που βανδαλίζει την ελευθερία.
Το τέλος του «Προοδευτικού» προσωπείου
Μετά από αυτή τη συνέντευξη, κάθε αυταπάτη περί «προοδευτικότητας» του κινήματος Καρυστιανού καταρρέει. Η συμπόρευση με τη δικηγόρο των ανταρτών της Μονής Σινά, Μαρία Γρατσία, εξηγεί πλήρως αυτή την στροφή προς τον θρησκευτικό φανατισμό. Η κ. Καρυστιανού εργαλειοποιεί την τραγωδία των Τεμπών για να εισάγει στην πολιτική ζωή τις πιο τοξικές και αναχρονιστικές ιδέες, απειλώντας να γυρίσει τη χώρα δεκαετίες πίσω.
