Σφοδρή επίθεση του πρώην υπουργού του ΣΥΡΙΖΑ, Παναγιώτη Λαφαζάνη, μετά τις δηλώσεις Παυλόπουλου για το 2015 και τη «δραχμή»
Με σκληρούς χαρακτηρισμούς απάντησε ο Παναγιώτης Λαφαζάνης στον πρώην Πρόεδρο της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλο, ύστερα από όσα ανέφερε ο τελευταίος σε τηλεοπτική του εμφάνιση στον ΑΝΤ1 για τη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών το καλοκαίρι του 2015, εν μέσω της διαπραγμάτευσης με τους δανειστές.
Ο κ. Παυλόπουλος, μεταξύ άλλων, είχε υποστηρίξει πως ο Λαφαζάνης εισέβαλε στη σύσκεψη με σκοπό να πείσει τον Αλέξη Τσίπρα να στραφεί προς τον Ρώσο Πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν.
«Μύθοι και φαντασιώσεις Παυλόπουλου – Ο Τσίπρας περίμενε τηλεφώνημα από τον Πούτιν»
Ο Π. Λαφαζάνης, μιλώντας στα Παραπολιτικά, διέψευσε κατηγορηματικά τα λεγόμενα Παυλόπουλου, τονίζοντας ότι ο ίδιος δεν εισέβαλε ποτέ σε καμία σύσκεψη, και πως ο Αλέξης Τσίπρας είχε ήδη ενημερωθεί ότι θα δεχθεί τηλεφώνημα από τον Πούτιν.
«Ούτε έβγαλα κανέναν από τη σύσκεψη. Μόνος του βγήκε ο Τσίπρας μόλις ειδοποιήθηκε για την κλήση από τη Μόσχα», δήλωσε χαρακτηριστικά.
Κατηγόρησε δε τον πρώην Πρόεδρο της Δημοκρατίας ότι «δημιουργεί ψευδείς αφηγήσεις για να εμφανιστεί ως ρυθμιστής της ιστορίας», αποκαλώντας τον μάλιστα «αρχιπραξικοπηματία».
«Ο Παυλόπουλος ψάχνει δημοσιότητα – Εγώ δεν πρότεινα ποτέ δραχμή μέσω Πούτιν»
Ο πρώην υπουργός και ιστορικό στέλεχος της Αριστεράς απέδωσε το περιεχόμενο των δηλώσεων Παυλόπουλου σε προσωπική επιδίωξη προβολής:
«Γιατί το λέει τώρα ο Παυλόπουλος; Για δημοσιότητα. Θέλει να φανεί ότι εγώ ήθελα να μας πάει στη δραχμή μέσω Πούτιν», σημείωσε.
Στηλιτεύοντας τον πρώην Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον χαρακτήρισε «μέγα μυθομανή», αφήνοντας σαφείς αιχμές ότι επιχειρεί να ξαναγράψει την ιστορία του 2015 μέσα από προσωπικά σενάρια.
Το πολιτικό παρασκήνιο του 2015 επιστρέφει με νέο κύκλο αντιπαραθέσεων
Το περιστατικό επαναφέρει στο δημόσιο διάλογο την ταραγμένη περίοδο του 2015, με τα σενάρια για «σχέδιο επιστροφής στη δραχμή» και τις επαφές της κυβέρνησης Τσίπρα με τη Μόσχα, να επιστρέφουν στο προσκήνιο.
Η προσωπική κόντρα Λαφαζάνη – Παυλόπουλου φωτίζει ξανά τις σκοτεινές γωνιές μιας κρίσιμης πολιτικής καμπής, όπου ο ρόλος πολλών παραγόντων – εκλεγμένων και θεσμικών – παραμένει ανεξερεύνητος και διχαστικός.
