Το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη εξακολουθεί να αποτελεί κεντρικό θέμα στην ελληνική κοινωνία, με τους συγγενείς των θυμάτων να επιζητούν απαντήσεις στα ερωτήματα που βασανίζουν τις καρδιές τους.
Η Μαρτυρία της Μαρίας Καρυστιανού
Μαρία Καρυστιανού, μητέρα της 20χρονης Μάρθης Ψαροπούλου και πρόεδρος του συλλόγου οικογενειών θυμάτων, μίλησε στον ΑΝΤ1, εκφράζοντας την αγανάκτηση και την απόγνωση των οικογενειών. Υποστήριξε ότι το δυστύχημα ήταν «ένα ξεκάθαρο έγκλημα με ποινικές ευθύνες», καλώντας τους αρμόδιους να αποδώσουν τις ευθύνες σε όλους τους εμπλεκόμενους.
Η Αδράνεια των Αρχών και των Υπεύθυνων
Κατηγόρησε αρχές και οργανισμούς όπως η ΕΡΓΟΣΕ, η Hellenic Train, και την ΡΑΣ για την πλήρη αδράνειά τους, αναφέροντας ότι «δεν έκαναν τίποτα» για την ασφάλεια των επιβατών. Επίσης, επέκρινε την ανεπάρκεια του συστήματος ασφάλειας και την επιλογή ανεπαρκώς εκπαιδευμένου προσωπικού.
«Η Hellenic Train έπρεπε να είναι με αυτόφωρο μέσα, το πρώτο-δεύτερο 24ωρο. Η Hellenic Train δεν έχει κληθεί ακόμη για απολογία. Σήμερα εκλήθη από την εξεταστική επιτροπή. Ο ανακριτής δεν την έχει καλέσει ακόμα σε απολογία. Καταλαβαίνετε τι ζούμε;» είπε.
«Οι μόνοι που δεν χρειάστηκε να μου κάνουν κάποια ερώτηση ήταν της ΝΔ. Στην αρχή τοποθετήθηκαν από σεβασμό, αλλά στη συνέχεια μου έκανε εντύπωση πώς κάποιος δεν είχε να μου κάνει μια ερώτηση» είπε.
Η Κριτική στη Βουλή και τη Δικαιοσύνη
Η κ. Καρυστιανού ασκεί κριτική στη λειτουργία της Βουλής και της βουλευτικής ασυλίας, καθώς και στην αδράνεια της δικαιοσύνης, επισημαίνοντας την καθυστέρηση στην απόδοση ευθυνών και την ανακριτική αδιαφορία απέναντι στην Hellenic Train.
Η Προσωπική Αναφορά στον Πόνο των Οικογενειών
Μιλώντας για την προσεχή επέτειο της τραγωδίας, η κ. Καρυστιανού αποκάλυψε την πρόθεση των οικογενειών να απέχουν από δημόσιες δράσεις και να τιμήσουν τη μνήμη των αγαπημένων τους σε ιδιωτικό πλαίσιο.
«Παλεύουμε καθημερινά. Στις 28 Φεβρουαρίου είναι μια ημέρα πολύ προσωπική που θέλουμε να είμαστε μόνο παρέα με τα παιδιά μας. Εκείνη τη μέρα θα απέχουμε από τους αγώνες μας και θα μείνουμε στον πόνο μας. Οπότε, θα γίνει κάτι σεμνό, όπως θέλουμε να εκφραστούμε απέναντι στους ανθρώπους μας» κατέληξε η κα Καρυστινού.
