Στο Μαξίμου «έχει χαθεί η μπάλα» όσον αφορά την όλη διαχείριση της κατάστασης. Εκτός από το «μπρος – πίσω» με την Σπυράκη, φαίνεται ότι εσωτερικά συγκρούονται και δύο γραμμές. Η μία ακολουθεί την ως τώρα πεπατημένη της κωλυσιεργίας και, εν τέλει, της συγκάλυψης, και η άλλη ζητά να υιοθετηθεί, έστω όψιμα, «σκληρή γραμμή», ακόμη και μέσω συλλήψεων (κάποιων εξιλαστήριων θυμάτων), προκειμένου να υπάρξει εκτόνωση και να δημιουργηθούν εντυπώσεις κάθαρσης στην κοινή γνώμη εν όψει των εκλογών.
Με την τροπή που έχουν πάρει τα πράγματα, ωστόσο, ο φαύλος κύκλος ελλοχεύει σε κάθε βήμα. Αλλωστε, όταν προέκυψε το θέμα με τον βουλευτή Πάτση και ο κ. Μητσοτάκης υποχρεώθηκε να τον διαγράψει για να ηρεμήσουν τα πνεύματα, αποδείχθηκε ότι τα σκάνδαλα αποτελούν «Λερναία Υδρα» για το κυβερνών κόμμα, αφού από τότε η μια υπόθεση διαδέχεται την άλλη.
Επιπλέον και το σκάνδαλο με την Εύα Καϊλή εξελίχθηκε σε πανωλεθρία για την κυβέρνηση. Οχι μόνο διότι αναδείχθηκαν οι παρασκηνιακές σχέσεις και εξαρτήσεις που είχαν αναπτυχθεί για τη «μεταγραφή» της στη Ν.Δ., ούτε γιατί στην όλη υπόθεση ενεπλάκησαν, με το έναν ή τον άλλον τρόπο, και τα ονόματα των Μαργαρίτη Σχοινά και Δημ. Αβραμόπουλου, αλλά επειδή στον απόηχο του «Κατάρ-γκέιτ» έσκασε και η βόμβα με την κυρία Σπυράκη, την οποία η Ευρωπαία εισαγγελέας έβαλε στο ίδιο κάδρο με την ευρωβουλευτή του ΠΑΣΟΚ για απάτη κατά της Ε.Ε. Το γεγονός μάλιστα ότι η ευρωβουλευτής, που αποτέλεσε και προσωπική επιλογή του κ. Μητσοτάκη το 2019 για τη θέση της εκπροσώπου Τύπου της Ν.Δ., συγκαταλέγεται στους λεγόμενους «εισοδιστές» -λόγω των καταβολών της από το ΠΑΣΟΚ- έχει προσθέσει άλλη μια παράμετρο στην κριτική για την ιδεολογικοπολιτική μετάλλαξη του κόμματος.
Σε αυτή την εφιαλτική τροχιά των εξελίξεων, ο κ. Μητσοτάκης έχει απομείνει ουσιαστικά μόνος και στο εσωκομματικό πεδίο. Η εσωτερική απομόνωση του κ. Μητσοτάκη επιδεινώνει τη θέση του και στο προεκλογικό και το μετεκλογικό σκηνικό. Την ώρα που τα πλοκάμια της διαφθοράς απλώνονται παντού, η κοινή γνώμη παρακολουθεί άναυδη και αηδιασμένη πια τις εξελίξεις.
