Η σκοτεινή διαδρομή των χρηματοδοτήσεων, ο ρόλος του υπουργείου και η μεθόδευση για τον αποκλεισμό κάθε έργου που εξυψώνει το ελληνικό φρόνημα
Το παρασκήνιο της «παράγκας» και η καθοδήγηση των αποφάσεων
Ο Γιάννης Σμαραγδής προχώρησε σε μια αιχμηρή και αποκαλυπτική καταγγελία που αγγίζει τον σκληρό πυρήνα της κυβερνητικής διαχείρισης στον τομέα του πολιτισμού, εστιάζοντας ευθέως στην παρέμβαση του Μεγάρου Μαξίμου. Ο γνωστός σκηνοθέτης περιέγραψε με μελανά χρώματα τη λειτουργία μιας ιδιότυπης «παράγκας» του Κολωνακίου, η οποία, όπως υποστήριξε, δρα στις παρυφές του Μεγάρου Μαξίμου και ασκεί απόλυτο έλεγχο στις αποφάσεις του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου (ΕΚΚ). Σύμφωνα με τον κ. Σμαραγδή, ο πρώην υφυπουργός κ. Γιατρομανωλάκης έλαβε το δικαίωμα να ορίζει το Διοικητικό Συμβούλιο του ΕΚΚ όντας καθοδηγούμενος από τον αρχηγό αυτής της εξωθεσμικής ομάδας, μετατρέποντας τη διαδικασία χρηματοδότησης σε ένα κλειστό σύστημα εξυπηρέτησης συγκεκριμένων ιδεολογικών και πολιτικών σκοπιμοτήτων. Η καταγγελία αυτή αναδεικνύει έναν μηχανισμό λογοκρισίας και οικονομικού στραγγαλισμού για κάθε δημιουργό που δεν ευθυγραμμίζεται με τις άνωθεν εντολές.
Woke agenda εναντίον Πατρίδας: Η γραμμή που «έκοβε» τον Καποδίστρια
Η ουσία της παρέμβασης, σύμφωνα με τα λεγόμενα του σκηνοθέτη, εντοπίζεται στη σύγκρουση δύο εκ διαμέτρου αντίθετων κοσμοθεωριών που επιβλήθηκαν με το ζόρι στην κινηματογραφική παραγωγή. Ο κ. Σμαραγδής αποκάλυψε πως η «παράγκα» είχε χαράξει μια σαφή και αντεθνική γραμμή, η οποία επιβράβευε με κρατικό χρήμα αποκλειστικά όσα έργα εντάσσονταν στη λεγόμενη woke agenda. Αντιθέτως, υπήρχε ρητή εντολή αποκλεισμού για οποιαδήποτε ταινία είχε ως στόχο την εξύψωση του Έλληνα ή την προβολή εθνικών προτύπων. «Όποια ταινία μιλούσε για πατρίδα, κοβόταν», τόνισε με έμφαση, καταγγέλλοντας ότι το σενάριο για τον «Καποδίστρια» απορρίφθηκε αρχικά από το ΕΚΚ ακριβώς επειδή δεν υπηρετούσε αυτό το νέο, αποδομητικό μοντέλο πολιτισμού. Η παρέμβαση του Μαξίμου, μέσω των εκλεκτών του, λειτούργησε ως αναχώπετισμα στην ανάδειξη της ιστορικής μνήμης, προτιμώντας την προώθηση μιας ατζέντας που ο σκηνοθέτης θεωρεί ξένη προς το λαϊκό αίσθημα.
Η θεσμική «αφωνία» και η ηχηρή απάντηση του κοινού
Παρά το γεγονός ότι το Υπουργείο Πολιτισμού τυπικά διαθέτει τα κονδύλια χωρίς να μετέχει στις αποφάσεις, ο κ. Σμαραγδής κατέδειξε την πολιτική ευθύνη για την επιλογή των προσώπων που στελεχώνουν τα κέντρα λήψης αποφάσεων. Ενώ η υπουργός Λίνα Μενδώνη στήριξε την ταινία, ο ίδιος αναρωτήθηκε γιατί η υπόλοιπη πολιτική ηγεσία τήρησε στάση αποστασιοποίησης, παρά το γεγονός ότι η ταινία σημειώνει ρεκόρ εισιτηρίων και προκαλεί μαζική συγκίνηση. Η αποκάλυψη ότι δύο πολιτικοί είδαν την ταινία στα κρυφά ενισχύει την εικόνα ενός πολιτικού προσωπικού που φοβάται να ταυτιστεί με εθνικά θέματα λόγω της ιδεολογικής τρομοκρατίας που επιβάλλει ο κύκλος του Μαξίμου. Για τον σκηνοθέτη, η επιτυχία της ταινίας αποτελεί μια πράξη αντίστασης του λαού απέναντι σε αυτούς που θέλουν να καταργήσουν την Ιστορία και τη Θρησκεία, αποδεικνύοντας ότι ο ελληνικός λαός «δεν είναι υποχείριο» και αρνείται να ακολουθήσει το «λάθος ποτάμι» στο οποίο επιχειρούν να τον σπρώξουν.
Ο Γιάννης Σμαραγδής για τον Καποδίστρια Στο βίντεο αυτό ο σκηνοθέτης αναφέρεται στις δυσκολίες και τις προκλήσεις που αντιμετώπισε κατά τη δημιουργία της ταινίας για τον πρώτο Κυβερνήτη.
