Τα μονοπρόσωπα κόμματα παρουσιάζουν μεγάλες διακυμάνσεις στις δημοσκοπήσεις. Θυμίζουν τις μετοχές-φούσκες που κανείς δεν γνωρίζει πότε θα σκάσουν. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η «Φωνή Λογικής» της Αφροδίτης Λατινοπούλου, η οποία κάποτε εκτινάχθηκε ακόμα και στο 8%, για να επιστρέψει απότομα στο 2%.
Ανάλογη εικόνα αρχίζει να παρουσιάζει και η «Πλεύση Ελευθερίας» της Ζωής Κωνσταντοπούλου, η οποία βλέπει τα ποσοστά της να υποχωρούν μετά από μια περίοδο ανόδου. Αν η ίδια δεν επαναπροσδιορίσει καθαρά τη στρατηγική και την πολιτική της ταυτότητα, τότε δεν αποκλείεται να ακολουθήσει την ίδια καθοδική πορεία με άλλες προσωποπαγείς προσπάθειες.
Σε μια εποχή ρευστότητας και πολιτικής κόπωσης, το κοινό αποσύρει εύκολα τη στήριξή του όταν εντοπίζει ασάφεια, υπερέκθεση ή απουσία σταθερής γραμμής.
