Η ξεκάθαρη επιλογή του Κ. Μητσοτάκη να καταδείξει ως βασικό του πολιτικό αντίπαλο τον αρχηγό του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ Ν. Ανδρουλάκη, όπως φάνηκε στη συζήτηση σε επίπεδο αρχηγών στη βουλή, υπηρετεί μία βασική ανάγκη: Την ύπαρξη, σύμφωνα με το ρεπορτάζ της Έλλης Τριανταφύλλου στο ieidiseis.gr, ενός πολιτικού «εχθρού», η παρουσία του οποίου θα διευκολύνει την προσπάθεια του κυβερνητικού κόμματος να επανασυσπειρώσει την εκλογική του βάση, κραδαίνοντας την απειλή μελλοντικής απώλειας της εξουσίας.
Η δημοσκόπηση της Metron Analysis, ουσιαστικά επιβεβαίωσε ότι το ΠΑΣΟΚ του κ. Ν. Ανδρουλάκη είναι η ανερχόμενη πολιτική δύναμη, σε σημείο μάλιστα, που για πρώτη φορά, η διαφορά της ΝΔ από το δεύτερο κόμμα να είναι μονοψήφια.
Επιπρόσθετα, για πρώτη επίσης φορά, ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ καταγράφει τη μεγαλύτερη δημοφιλία μεταξύ όλων των πολιτικών αρχηγών, την ώρα που η συντριπτική πλειονότητα των ερωτηθέντων αξιολογεί αρνητικά την κυβέρνηση αλλά και τον πρωθυπουργό Κ. Μητσοτάκη.
Ταυτοχρόνως, η ΝΔ, όχι μόνο δεν αυξάνει τα ποσοστά της αλλά καταγράφει απώλειες, οι οποίες είναι μεν μικρές, αλλά δείχνουν τον βαθμό δυσκολίας που έχει η επιχείρηση «άλμα προς τα εμπρός».
Που σημαίνει, όπως έλεγε και κομματικό στέλεχος της ΝΔ με μεγάλη εμπειρία ότι ναι μεν βρέθηκε ο «αναγκαίος» αντίπαλος αλλά χρειάζεται σωστή στρατηγική προκειμένου να μην καταστεί σε βάθος χρόνου και «επικίνδυνος» αντίπαλος.
Μέχρι στιγμής, πάντως, η στρατηγική του Κ. Μητσοτάκη απέναντι στο ΠΑΣΟΚ, όπως φάνηκε ανάγλυφα προ διημέρου, είναι διττή. Από τη μία θα κατηγορεί το ΠΑΣΟΚ ότι με την επανεκλογή Ανδρουλάκη έκανε στην πραγματικότητα στροφή 360 μοιρών, θέλοντας να καταδείξει ότι δεν άλλαξε κάτι μετά την αναβάπτισή του στην κομματική κολυμβήθρα και ότι παραμένει ο ηγέτης του «όχι σε όλα».
Από την άλλη θα πετάει το γάντι στον κ. Ανδρουλάκη για συναίνεση σε ορισμένα ζητήματα, όπως πχ στον διορισμό του Δημήτρη Σωτηρόπουλου στη θέση του Συνηγόρου του Πολίτη, καθώς η θητεία του νυν Ανδρέα Ποττάκη έχει λήξει τύποις εδώ και 2,5 χρόνια.
Προφανής στόχευση του πρωθυπουργού είναι να διατηρηθεί η κυριαρχία της ΝΔ στο πολιτικό κέντρο και αντίστοιχα να περιοριστεί ο ζωτικός χώρος του αρχηγού του ΠΑΣΟΚ, μέσω πιθανής επαμφοτερίζουσας στάσης του κ. Ανδρουλάκη σε σειρά ζητημάτων
