Ο πρωθυπουργός της πιο διεφθαρμένης κυβέρνησης όλων των εποχών σπεύδει να επικροτήσει την αμερικανική εισβολή στη Βενεζουέλα – Η προκλητική άρνηση σχολιασμού της διεθνούς νομιμότητας και η στάση του «πειθήνιου ακόλουθου» απέναντι σε μια υπερδύναμη που τον αγνοεί επιδεικτικά
Μνημείο υποταγής και η ωμή αποδοχή του διεθνούς τραμπουκισμού από το Μαξίμου
Σε μια κίνηση που χαρακτηρίζεται ως το απόλυτο δείγμα πολιτικής δουλοπρέπειας, ο Κυριάκος Μητσοτάκης έσπευσε να χαιρετίσει την απαγωγή του Νικολάς Μαδούρο, λειτουργώντας ως το «απόλυτο δουλικό» των αμερικανικών συμφερόντων. Με μια ανάρτηση-πρόκληση στα αγγλικά, ο επικεφαλής του ελληνικού διεφθαρμένου καθεστώτος χαρακτήρισε το τέλος της ηγεσίας της Βενεζουέλας ως «νέα ελπίδα», την ίδια ώρα που οι ΗΠΑ καταπατούν κάθε έννοια εθνικής κυριαρχίας. Το πλέον απαράδεκτο σημείο της παρέμβασής του ήταν η κυνική παραδοχή ότι «δεν είναι η κατάλληλη στιγμή για να σχολιάσουμε τη νομιμότητα των πρόσφατων ενεργειών», μια δήλωση που πιστοποιεί την πλήρη ευθυγράμμιση της Αθήνας με την κατάργηση του διεθνούς δικαίου και τις πρακτικές του διεθνούς τραμπουκισμού.
Η στάση αυτή του Μητσοτάκη προκαλεί οργή, καθώς την ώρα που η χώρα του βυθίζεται στη διαφθορά και την υποβάθμιση των θεσμών, ο ίδιος επιλέγει να γίνει ο «φερέφωνος» της Ουάσινγκτον, νομιμοποιώντας μια στρατιωτική επέμβαση και την απαγωγή ενός ηγέτη. Παρά το γεγονός ότι οι Αμερικανοί δεν τον υπολογίζουν στις διεθνείς ισορροπίες, ο Έλληνας πρωθυπουργός ξεστομίζει απαράδεκτες δικαιολογίες για την κατάργηση της ανεξαρτησίας της Βενεζουέλας, εμφανίζοντας την ωμή βία ως «απελευθέρωση». Η αναφορά του σε μια κυβέρνηση που θα απολαμβάνει «πλήρη δημοκρατική νομιμότητα» ακούγεται ως κακόγουστο αστείο, όταν η ίδια η διαδικασία ανατροπής βασίστηκε στην ισχύ των όπλων και στη δολιοφθορά των υποδομών μιας ξένης χώρας.
Η «ξεφτίλα» της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής και η σιωπή μπροστά στο έγκλημα
Η προκλητική σπουδή του Κυριάκου Μητσοτάκη να ταυτιστεί με την επιχείρηση «Absolute Resolve» αναδεικνύει το μέγεθος της ιστορικής ξεφτίλας στην οποία οδηγεί την Ελλάδα. Αρνούμενος να ψελλίσει έστω και μια λέξη για την παραβίαση των συνόρων και την κατάλυση των αρχών του ΟΗΕ, ο πρωθυπουργός επιβεβαιώνει ότι η κυβέρνησή του αποτελεί τον θλιβερό ακόλουθο των αμερικανικών σχεδιασμών στην περιοχή. Ενώ ισχυρίζεται ότι προτεραιότητα είναι η «διασφάλιση της ασφάλειας των Ελλήνων πολιτών», στην πραγματικότητα εκθέτει τη χώρα, μετατρέποντάς την σε συνένοχο μιας ενέργειας που καταδικάζεται από τη διεθνή κοινότητα ως ένοπλη επιθετικότητα.
Η εμμονή του Μαξίμου να παρουσιάζει τον Μαδούρο ως επικεφαλής μιας «βάναυσης δικτατορίας» για να δικαιολογήσει την αμερικανική εισβολή, αποκαλύπτει την υποκρισία ενός καθεστώτος που στην Ελλάδα καταλύει κάθε έννοια δικαίου. Ο Μητσοτάκης, λειτουργώντας ως το πειθήνιο όργανο του Ντόναλντ Τραμπ, αποδέχεται τη λογική ότι η Ουάσινγκτον μπορεί να διορίζει κυβερνήσεις και να ελέγχει πλουτοπαραγωγικές πηγές κατά το δοκούν. Αυτή η στάση «δουλικού» δεν προσφέρει καμία υπηρεσία στα εθνικά συμφέροντα, αντίθετα σφραγίζει την πλήρη απαξίωση της ελληνικής διπλωματίας, η οποία πλέον δεν τηρεί ούτε τα προσχήματα του σεβασμού στην εθνική κυριαρχία των λαών.
