Του Ιωάννη Δαμίγου
Η εντύπωσή μου είναι πως εκεί στον ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ έχουν ακόμα μια πλασματική εικόνα για την κοινωνία, αυτή την προεκλογική, τελείως ξένη με την πραγματικότητα. Δεν λένε να ξεφύγουν από την πλάνη των επιθυμιών, θαρρείς πως όντως είναι ξεκομμένοι από την αλήθεια της καθημερινότητας. Δεν βλέπουν; Δεν ακούν; Δεν αντιλαμβάνονται;
Πώς αλλιώς να ερμηνεύσω τα λεγόμενα της συμπαθέστατης, κατά τα άλλα, κυρίας Αχτσιόγλου; Όταν δηλώνει αβίαστα πως, «εκατομμύρια πολίτες, ανεξαρτήτως της επιλογής που έκαναν στις κάλπες, κοιτούν προς τον ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ και αναζητούν μια διαφορετική προοπτική, απ’ τον στενό ορίζοντα διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας».
Αφού επικαλείται την ανάγκη σοβαρότητας, αξιοπιστίας και την εκπομπή ενός σαφές στίγματος, παρακάτω σημειώνει: «Να δουλέψουμε για την κοινωνία υψηλών προσδοκιών, έναντι στην κοινωνία των χαμηλών προσδοκιών που έχει επενδύσει ο κ. Μητσοτάκης».
Με άλλα λόγια καλλιεργεί ένα πνεύμα «μεγάλων προσδοκιών», αγνοώντας και πάλι τον μεγάλο κίνδυνο αστοχίας, τον αιώνιο δαίμονα αυτού του κόμματος με αυτήν την ίδια νοοτροπία και τακτική, αυτή των υποσχέσεων και μάλιστα υψηλών προδιαγραφών!
Χωρίς να έχει σχηματίσει ακόμα υποτυπώδη χαρακτηριστικά ως κόμμα, προηγούνται οι προδιαγραφές κατασκευής κοινωνίας υψηλών προσδοκιών ως προοπτική. Περισσεύουν δηλαδή όλες οι σοβαρές συνθήκες και οι αστάθμητοι παράγοντες, ενός επικίνδυνα ρευστού σκηνικού αβεβαιότητας, που θα αφορούν άμεσα την αδύναμη οικονομικά χώρα μας, με ενδείξεις για σίγουρη επιβολή νέων μέτρων λιτότητας, κατόπιν αποφάσεως της Ε.Ε.
Αν με το μηνιαίας διάρκειας και λιγότερο, κίνημα πετσέτας ή διεκδίκηση ελεύθερου δημόσιου χώρου, προβλέπει η κυρία Αχτσιόγλου στενό ορίζοντα διακυβέρνησης του κ. Μητσοτάκη, πιθανόν να πλανάται. Γιατί πολύ δυστυχώς, σε όλα τα πολλά άλλα και σοβαρότερα θέματα απλής επιβίωσης, δεν έχει επιδείξει η μέλλουσα κοινωνία υψηλών προσδοκιών, την παραμικρή αντίσταση.
Άλλωστε, μεγάλες προσδοκίες έχουν μόνο οι σοβαρές κοινωνίες, αυτή σαν την δική μας εκτιμά αποδεδειγμένα τις πολύ χαμηλές προσδοκίες, όπως αυτές των pass. Οι πλέον υψηλές εξαντλούνται στην παραλία, από εκεί γονυπετείς για τάμα στην Παναγία και κατόπιν για χορό στο πανηγύρι! «Μεγάλες προσδοκίες» και πράσσειν άλογα.
