Αν δεν υπήρχε ο Σπίρτζης θα έπρεπε ο Κασσελάκης να τον εφεύρει. Και στο σποτ που ετοιμάζει για να ανακοινώσει την υποψηφιότητά του, ίσως οφείλει να του πει κι ένα ευχαριστώ…
Του Γιάννη Μακρυγιάννη
Δεν ξέρω τι θα συμβεί μέχρι την ημέρα που θα στηθούν οι κάλπες στον ΣΥΡΙΖΑ και προφανώς ούτε τι (και ποιος ή ποια) θα βγει από αυτές.
Αλλά εάν ψάχνει κανείς να καταλάβει γιατί μετά τα όσα έγιναν (και δεν έγιναν) στον ΣΥΡΙΖΑ τις τελευταίες 20 ημέρες και αυτή την ώρα ο Στέφανος Κασσελάκης εμφανίζεται ισχυρό φαβορί να νικήσει στη μάχη ηγεσίας, δεν έχει παρά να κοιτάξει στις τηλεοράσεις κάθε πρωί.
Εκεί που έχουν πιάσει στασίδι ο Χρήστος Σπίρτζης – πρώτος, καλύτερος και αμετανόητος αυτός – και κάποια άλλα στελέχη κυρίως των 87, όπως ο Θανάσης Θεοχαρόπουλος, ο Γιάννης Ραγκούσης και κάποιοι άλλοι.
Τα ψηφίσματα από τις οργανώσεις (ακόμα και κάποιες που έχουν στις τάξεις τους πρωτοκλασάτα ονόματα του αντικασσελακικού μπλοκ), η βροχή αντιδράσεων στα σόσιαλ μίντια από χιλιάδες (κανονικούς, ότι ανώνυμους) λογαριασμούς και οι δημοσκοπήσεις που φέρουν τον Κασσελάκη να διεκδικεί την αρχηγία με μεγάλες πιθανότητες δεν είναι τυχαία.
Και δεν είναι επειδή όλοι έγιναν ξαφνικά «Kasselistas».
Δεν είναι όλο αυτό το κλίμα υπέρ του Κασσελάκη, επειδή αγάπησαν τον Κασσελάκη – αυτό είναι καλό να το καταλάβει και ο ίδιος ο Κασσελάκης.
Αλλά επειδή δεν αντέχουν τους «Άλλους».
Πολύ φοβάμαι ότι κάποιοι στον ΣΥΡΙΖΑ έχουν ένα μπέρδεμα για το ποιοι είναι οι ίδιοι και ποιοι οι «Άλλοι» – όπως η Νικόλ Κίντμαν στο γνωστό θρίλερ.
Οι Συριζαίοι και όχι μόνο, δεν αντέχουν το θέαμα των Σπίρτζηδων να περιφέρουν από κανάλι σε κανάλι το πολιτικό τους αδιέξοδο, την αντιδημοκρατική τους νοοτροπία, να εμφανίζονται ως «ιδιοκτήτες» του κόμματος, να νουθετούν τα μέλη του, να θέλουν να επιβάλλουν ως «ευαγγέλιο» την άποψή τους. Να ισοπεδώνουν τα πάντα, να οπορτουνίζουν ασύστολα, να έχουν ως μόνη έγνοια πώς θα ανακτήσουν καρέκλες και μεγαλεία που χάθηκαν στη ρωγμή του χρόνου, που έλεγε κι ο Παπάζογλου.
Αυτό το ιερατείο, το «χοντρό και απεχθές στρώμα» παραγόντων που κατέλαβαν περίπου με το έτσι θέλω τα ηγετικά κλιμάκια του κόμματος και δρουν ανεξέλεγκτα, εξαντλώντας και την τελευταία ικμάδα των δυνάμεών τους στο πώς θα έχουν στην κατοχή τους τον ΣΥΡΙΖΑ, είναι που έχει εξοργίσει τον κόσμο της Αριστεράς.
Κάθε εμφάνιση του Σπίρτζη, ενός εκδιωγμένου μεσαίου στελέχους του ΠΑΣΟΚ, προερχόμενου από την πιο αμφιλεγόμενη συνδικαλιστική κάστα, αποτυχημένου και περίπου μοιραίου υπουργού (βαριές οι πολιτικές του ευθύνες και για τα Τέμπη), είναι που οδηγεί τον κόσμο του ΣΥΡΙΖΑ να λέει «καλύτερα ο Κασσελάκης κι ό,τι κάνει, παρά η δράκα του Σπίρτζη».
Αν δεν υπήρχε ο Σπίρτζης θα έπρεπε ο Κασσελάκης να τον εφεύρει. Και στο σποτ που ετοιμάζει για να ανακοινώσει την υποψηφιότητά του, ίσως οφείλει να του πει κι ένα ευχαριστώ…
